فهرستي از عواملي كه موجب عدم پذيرش نماز مي گردد :

1- چشم چراني

2- داشتن روحيه استگباري و ظالمانه

4- ندادن خمس و زکات

5- ريا کاري در نماز

7- حرام خواري

8- بي تعهدي زنان در وظايف شوهر داري

9- غيبت کردن

10- به حال خشم و کينه به پدر و مادر نگاه کردن

11- خيانت در معامله

12- کسي که بول و غائط خود را نگاه مي دارد و بدينوسيله به خود فشار آورده و دچار ضررهاي جسمي مي شود اين کار ، علاوه بر زيان براي سلامتي ، در نماز هم موجب عدم تمرکز فکر مي شود و حضور قلب را از بين مي برد .

« امام صادق عليه السلام فرمود : نماز چنين کساني قبول نمي شود » (محجه البيضاء ، فيض کاشاني ، ج 1 ، ص 354) بي باكي نسبت به انجام گناه در صورت فراهم بودن شرايط

قبولي نماز نشانه هايي دارد که برخي از آن عبارت اند از:

قرآن ، ثمره نماز را، باز داشتن از فحشاء و منکر مي داند «إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهي عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَرِ» و اين خاصيت ، مغز و محتواي اصلي نماز و نشان قبولي اعمال و عبادات است . هسته بي مغز، رشد نمي کند و ثمر نمي دهد. نماز بدون بازداشتن از بدي ها، همانا عبادت بي محتواست

امام صادق (ع) در بيان اين نشانه ، مي فرمايد: «مَنْ أَحَبَّ أَنْ يعْلَمَ أَ قُبِلَتْ صَلَاتُهُ أَمْ لَمْ تُقْبَلْ فَلْينْظُرْ هَلْ مَنَعَتْهُ صَلَاتُهُ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَ الْمُنْکَرِ فَبِقَدْرِ مَا مَنَعَتْهُ قُبِلَتْ مِنْه» هر کس دوست دارد بداند نمازش قبول شده يا نه ، ببيند که آيا نمازش او را از گناه و زشتي باز داشته يا نه ؟ پس به هر قدر که نمازش او را از گناه باز داشته ، به همان اندازه نمازش قبول شده است

(پـاورقي 1.عنکبوت 45

(پـاورقي 2.براي اطلاع بيشتر ر.ک :محمد شجاعي ، مقالات ، ج 1 ص 4ـ 10 ج 2 ص 70ـ 100و ج 3 ص 17ـ 90 1 پرهيز از فحشاء و منکرات ؛