1. شكستن نماز واجب از روى اختيار حرام است , ولى براى حفظمال و جلوگيرى از ضرر مالى يا بدنى , مانعى ندارد.
2. اگر حفظ جان خود انسان , يا كسى كه حفظ جان او واجب است , ياحفظ مالى كه نگهدارى آن واجب مى باشد, بدون شكستن نماز ممكن نباشد, بايدنماز را بشكند.
3.اگـر در وسعت وقت مشغول نماز باشد وطلبكار طلب خود را از اومطالبه كند, چنانچه بتواند در بين نماز طلب او را بدهد, بايد در همان حال بپردازد واگر بدون شكستن نماز, دادن طلب او ممكن نيست , بايد نماز را بشكند و طلب او رابدهد, بعد نماز را بخواند.
4. اگر در بين نماز بفهمد كه مسجد نجس است , چنانچه وقت تنگ باشد, بايد نماز را تـمـام كـند.
و اگر وقت وسعت دارد و تطهير مسجد نماز را بهم نمى زند, بايد دربين نماز تطهير كـنـد, بعد بقيه نماز را بخواند.
و اگر نماز را بهم مى زند, در صورتى كه بعد از نماز تطهير مسجد ممكن باشد, شكستن نماز جايز نيست .
واگر بعد از نماز تطهير مسجد ممكن نباشد, يا تاخير تا بعد از نماز هتك مسجد باشد, بايد نماز رابشكند ومسجد را تطهير نمايد, بعد نماز را بخواند.
5.كسى كه بايد نماز را بشكند, اگر نماز را تمام كند اگرچه معصيت كرده ولى نماز او صحيح است , اگر چه احتياط مستحب آن است كه دوباره بخواند.
6. اگر پيش از آن كه به اندازه ركوع خم شود, يادش بيايد كه اذان واقامه را فراموش كـرده چـنانچه وقت نماز وسعت دارد, مستحب است براى گفتن آنها نماز را بشكند, و همچنين اگر پيش از قرائت يادش بيايد كه اقامه را فراموش كرده است